زندگی حضرت علی مرتضی

وقتی «محمّد» به دنیا آمد، پدرش «عبدالله» وفات نموده بود. شش سال بعد، محمّد، مادرش را هم از دست داد، پس از آن «عبدالمطلّب»، پدر بزرگِ محمّد، سرپرستی او را بر عهده گرفت امّا دو سال بعد، او هم درگذشت؛ از آن به بعد «ابوطالب» عموی محمّد، سرپرستی وی را بر عهده گرفت.
سال‌ها گذشت… . محمّد به سنّ بیست و پنج سالگی رسید و با زنی نیكوكار به نام «خدیجه» ازدواج كرد. چندی بعد در عربستان خشك‌سالی آمد. قحطی برای مردم مكّه مشكلات فراوانی به وجود آورد. مردم مجبور بودند به سختی كار كنند تا چیز اندكی به دست آورند و از مرگ نجات یابند. ابوطالب، عموی مهربانِ محمّد، فرزندان زیادی داشت. او پیر شده بود و تأمینِ مخارجِ فرزندان، برایش دشوار بود. محمّد بسیار وفادار بود و هرگز زحماتِ عمویش را فراموش نمی‌كرد؛ او تصمیم گرفت به عمویش كمك كند؛ برای همین، نزد ابوطالب رفت و گفت: من می‌خواهم یكی از فرزندانت را به منزل خود ببرم و مخارج او را بر عهده بگیرم، تا اندكی از مشكلات شما كاسته شود. ابوطالب پذیرفت و محمّدِ امین، پسرِ او «علی» را، كه كودكی 6 ساله بود، به منزل خویش برد. محمّد با پسر عمویش علی بسیار مهربان بود و با او مانند پسرِ خودش رفتار می‌كرد. او علی را دوست داشت و علی هم بسیار به محمّد علاقه‌مند بود….