چون تو خدایی (1) – سفری به اوج ایمان

کتاب «چون تو خدایی سفری به اوج ایمان» تألیف علی بن جابر الفَیفی است که مجتبی مرادی  آن را به فارسی ترجمه کرد و نشر احسان به چاپ آن اقدام کرد.

این کتاب ده نام از اسماء الله الحسنی را با استناد به آیات قرآن کریم تشرح کرده است و در برخی از موارد به تناسب موضوع به اشعاری از مولوی، سعدی، و … اشاره کرده است.

مؤلف در مقدمه ی کتاب چنین مرقوم داشته است: « این کتاب گفتاری است در باب برخی از نام های خداوند که آن را با وجود تمام ناتوانی و درماندگی و نادانی ام درباره ی آن نیرومند توانای دانا نوشتم.

بسیار کوشیدم تا برای همگان قابل فهم باشد، بیمار گرفتار در بستر، غمگین غرق در اشک و نیازمند نفس بریده، همگی بتوانند آن را بخوانند.

یقین دارم که شناختن خداوند و دل بستن به او، مهر و بیم و امید او، اگر مداوم باشد، همان گونه که راز خوشبختی آخرت است راز کامیابی دنیا هم هست، و اگر بنده سمت و سوی قطب نمای توجهش را به سمت آن خدا که او را جز برای عبادتش نیافریده بگرداند، نارحتی و دل مشغولی و رنج کاملا پایان خواهد یافت.درگاه اسماء الله الحسنی (نام های نیک یزدان) درگاه ایمانی بزرگی است که بنده با گذر از آن به جهان آسمانی ناب و ویژه ای راه می یابد؛ جان را به سجده ای از سر تعظیم و روح را به بریدن از هرچه جز بندگی و عشق اوست وا می دارد.

خواستم این کتاب چراغی باشد به سوی خداوند منزه، و اشاره ای به اندکی از آنچه نزد اوست؛ و یادآوری به خودم و خواهران و برادران دینی ام که او بر هر کاری تواناست، و این که لطفش بیکرانه است و شنوا و بینا است.

خواستم با این سخنان دستی بر شانه ی  خسته بزنم و سرهای آکنده از درد را نوازش کنم، خواستم با سخنانم اشکی پاک کنم و آتش نومیدی و پریشانی را خاموش کنم.

ما بدون شناخت نام های خداوند در صحرایی سرگردانیم، روز و روزگارمان درآتش آن بیابان و تلّی از ریگ اضطراب و پریشانی تباه خواهد شد. خدا را برگزین: شناخت، ایمان، یقین، عبادت و فروتنی را، همچنین انس، خوشبختی و کامیابی را.».