گفتمان دینی در عصر ارتباطات

گفتمان دینی در عصر ارتباطات

کتاب (گفتمان دینی در عصر ارتباطات) تألیف یوسف قرضاوی توسط عبدالصمد مرتضوی ترجمه و در نشر احسان به چاپ رسید.
بزرگترین مشکلی که امروزه امت اسلامی در زمینۀ اندیشه، دعوت و فرهنگ از آن رنج می برد، همان تندروی و افراط گرایی از یک سو و سهل انگاری و تفریط از سوی دیگر است.
دین مبین اسلام به پیروان خود می آموزد که پیوسته راهی معتدل در پیش بگیرد و در راه دعوت دیگران از شیوۀ گفتمان دینی بهره ببرند و با مخالفین خود با مسالمه و گذشت رفتار نمایند.
گفتمان دینی موجب می گردد تا میان مردم همکاریی بر اساس نیکی و تقوی و نه بر اساس دشمنی و گناه، صورت گیرد تا با همبستگی به رویارویی با ستمگران و متکبران بپردازد و ستمدیدگان و ناتوانان جامعه را رهایی بخشند.
گفتمان دینی باید متناسب با زمان، مکان و عرف و موقعیت های گوناگون باشد.
مولف در این کتاب میانه روی و توازن را با استناد به قرآن و سنت به سبکی بسیار زیبا به تصویر کشیده و به جویندگان حقیقت تقدیم نموده است.
کتاب از پانزده بخش مختلف تشکیل شده که عبارتند از:
– ایمان به خدا و توجه به مقام انسان
– ایمان به وحی و عدم بی توجهی به قوه عقل
– دعوت به معنویت، ضمن توجه به نیازهای مادی
– عنایت به شعایر دینی و عدم بی توجهی به ارزش های اخلاقی
– دعوت به تحکیم عقیده و اشاعۀ روحیۀ تسامح و دوستی
– توجه به واقعیت های انسانی و تلاش برای سوق دادن آن به سر حد کمالات
– دعوت به تلاش و استقامت و عدم بی توجهی به تفریحات سالم
– جهانی اندیشیدن در ضمن توجه به مسائل و واقعیت های ناحیه ای
– تجدید گرایی ضمن پایبندی به اصول بنیادی
– آینده نگری و عدم بی توجهی به گذشته
– آسان گیری در فتوا و نوید بخشی در دعوت
– باز دانستن باب اجتهاد در ضمن عدم تعدی به ثوابت دینی
– مردود شمردن خشونت ضمن تایید جهاد به عنوان یکی از مبانی دین
– رعایت انصاف در مورد زنان و ستم نکردن بر مردان
– رعایت حقوق اقلیت ها و عدم ظلم بر اکثریت