سکولاریسم

کتاب « سکولاریسم – پیدایش، رشد و تأثیرات آن بر جوامع اسلامی معاصر» تألیف استاد دکتر سفر بن عبدالرحمن الحوالی توسط آقای یوسف پیل بالا به زبان فارسی ترجمه شده و در نشر احسان به زیور طبع آراسته شد.

نویسنده نخست به تعریف مفهوم سکولاریسم پرداخته است و شبهه ی پیش آمده در معنای این مفهوم را که سکولاریسم به معنای جدایی دین از سیاست معنی شده است، را تبیین نموده و معنای واقعی این مفهوم معاصر را که در حقیقت – بی دینی یا دنیاگرایی ماترسالیسم-  را تشریح نموده است.

سپس نویسنده در باب اول کتاب با عنوان- دین اروپا یا نصرانیت تحریف شده و بدعت زده- به تشریح تحریف عقیده، تحریف شریعت،  و در فصل دوم از باب اول به تشریح – بدعت های پیش آمده در دین نصرانیت- پرداخته است.

نویسنده در باب دوم کتاب با عنوان – اسباب پیدایش سکولاریسم-  در سه فصل جداگانه، به بررسی طغیان و سرکشی کلیسا، چالش میان کلیسا و علم، انقلاب فرانسه، پرداخته است.

در باب سوم نویسنده با طرح عنوان – سکولاریسم در حیات اروپاییان – در پنج فصل جداگانه مفاهیم دولت سکولار اقتصاد سکولار، علم سکولار، جامعه و اخلاق سکولار، ادبیات و هنر سکولار، و طرح سوالی با عنوان – چه چیزی برای دین باقی مانده است؟-  را بررسی و تشریح نموده است.

مؤلف در باب چهارم کتاب سکولاریسم، در دو فصل جداگانه با عناوین- اسباب ظهور سکولاریسم در جهان- و پدیده ی سکولاریسم در حیات اسلامی –  بحث را ادامه داده است.

نویسنده در باب پنجم کتاب،  در دو فصل جداگانه نخست سوال – آیا وجود سکولاریسم در جهان اسلام توجیه پذیر است؟ –  پاسخ میدهد و در فصل دوم این باب به – بررسی حکم سکولاریسم در اسلام – پرداخته است.

حقیقت این است که غالبا پس از ظهور داروین بعد از پرستش عیسی مسیح به پرستش غیر خدا روی آورد. این پرستش ها به شیوه های گوناگون ظهور کرد. گاهی از طریق عبادت« طبیعت»؛ مانند همان سخن داروین که گفت: « طبیعت همه چیز را می آفریند و قدرت آفرینشش نامحدود است» درست است که قبل از داروین طبیعت پرستیده میشد اما اگر این تعبیر درستی باشد میتوان گفت داروین پیامبری جدید برای طبیعت محسوب میشود.

گاهی هم از طریق پرستش «انسان» از خدا دور شد و این تفکری بود که «نیچه» فیلسوف یهودی به سوی آن فرا خوانده است. او میگوید: «خدامرده است و باید انسان برتر – سوپر من- جای او را بگیرد». اینجاست که پروتکل¬ها، خدا را با داروین و مارکس مقارنه کردند. همانگونه که «جولیان هاکسلی» داروینیسم ملحد و نویسنده¬ی کتاب  «انسان در دنیای مدرن» در قرن بیستم منادی این تفکر بود.  او معتقد است که انسان در دوران ناتوانی و جهلش، اندیشه ی خداپرستی را خلق  کرد. اما اکنون علم را فراگرفته  و خود بر طبیعت  چیره شده است؛ در نتیجه هیچ نیازی به خدا ندارد و خود در آنِ واحد هم عابد است  و هم معبود.  گاهی نیز از طریق عبادت مادیات از خداپرستی دور شد. این دین همان دیانت  مارکس است که امروزه صدها میلیون انسان بدان باور دارند و از نعمت دین الهی محروم مانده¬ اند. همچنین گاهی از طریق عبادت «غرایز غیر انسانی» از خدا دور شدند . قهرمان این نوع پرستش فروید است.