فقه آسان در مذهب امام شافعی

کتاب فقه آسان در مذهب امام شافعی اثرِ «احمد عیسی عاشور» و ترجمه دکتر محمود ابراهیمی است که توسط انتشارات احسان به چاپ رسیده است. با ارائه مختصری از مقدمه مؤلف، به معرفی کتاب می‌پردازیم:
به حقیقت یکی از بزرگترین و شریف‌ترین و با ارج ترین و سودمندترین و با برکت‌ترین دانش‌ها، دانش فقه و شناخت احکام دین خداوند است. چون با این دانش است که حلال از حرام و ناپاک از پاک و درستکار و شایسته از نادرستکار و ناشایسته و عبادت درست از عبادت نادرست و معامله و رفتار سالم از معامله و رفتار ناسالم، تشخیص و تمییز داده می‌شود. آن وقت است که تو می‌توانی با آگاهی، خدای خویش را عبادت کنی و از روی بصیرت به پیشگاه او نزدیک شوی و از روی هدایت با مردم پیوند برقرار نمایی و آنگونه با آنان رفتار نمایی که دوست داری با تو رفتار کنند. هرگاه بدین مقدار از علم و فهم و دانش رسیدی، به عمل خود و حسن عبادتت اطمینان خاطر و آرامش قلب پیدا می‌کنی و نفس خود را از رنج جهل و نادانی و وسوسه‌های شیطان رها می‌سازی، و به راه پیامبران و پیروان راستین آن‌ها و شهدای راه حقیقت و بندگان صالح خدا می‌روی.
بدان که هر چهار پیشوای فقه (رض) بر راه خیر رفته و بین هیچکدام از آنان فرقی قائل نیستیم جز آنکه خدا بعضی از بندگانش را بر بعضی دیگر برتری بخشیده و فزونی عطا کرده است، همانگونه که برخی از پیامبران را نیز بر برخی دیگر برتری و فزونی بخشیده است.
ما موظفیم که نیکوترین راه را در پیش گیریم و در جست و جوی بهترین و سودمندترین آن باشیم تا سودش فراگیرتر و طالبانش بیشتر باشد، و چون مذهب امام شافعی چنین است، آن را مورد اعتماد و اتکای خویش قرار دادم و به مبادی مذهب او تمسک جستم. به حقیقت، آن را متعادل‌ترین و آسان‌ترین مذاهب و نزدیک‌ترین آن‌ها به فهم یافتم. چنانچه گواهی عادلان و صاحبان فضل و خرد نیز بدان وارد است.
اینک در بین کتب متعددی که در فقه شافعی تألیف شده است، من کتاب «کفایة الاخیار» اثر امام تقی الدین ابوبکر محمد حسینی حصنی دمشقی، از علمای قرن نهم هجری، را برگزیده و در آن به بررسی پرداختم. عبارات زیبا و نیکو و اسلوب و شیوه شیرین و استواری سرمایه آن، مرا خوشحال کرد و به شگفت انداخت. لذا چندین بار آن را مطالعه کردم و برخی از عبارات آن را تهذیب کرده و زوائد آن را حذف نموده و برای اینکه استفاده آن را بیشتر کنم، مواردی که ضروری بود و از آن چاره‌ای نبود را بدان افزودم و آن را «الفقه المیسر» (فقه آسان شده= فقه آسان) نامیدم و از خدا خواستارم که بندگان خود را از آن بهره‌مند کند و به وسیله آن فساد و تباهی را از ایشان دور سازد.

کتاب فقه آسان 784 صفحه بوده و در قطع وزیری منتشر شده است.