مشایخ نقشبندی مازی بن وحه وزو شیخی

کتاب «مشایخ نقشبندی مازیبن و حه وزو شیخی» به قلم سعد ادراکی (ژیواری) به زبان فارسی تألیف و در نشر احسان به زیور طبع آراسته شد.
این کتاب به بیان شرح حال چهار تن از مشایخ نقشبندی روستای مازیبن از توابع شهرستان سروآباد در استان کردستان پرداخته است، شخصیت هایی عرفانی که همه اهل علم و فضل و بودند و علاوه بر جنبه های دینی و عرفانی، در فنون مختلفی مانند پزشکی و طبابت، کشاورزی و زراعت، اصلاح دعاوی بین مردم، اطعام ایتام، آموزش به طبقات محروم جامعه و … نقش بسزایی در روزگار خود داشتند.
کتابخانۀ این خاندان واجد نامه ها و کتاب هایی است که سخن با جوانان امروز بسیار دارد، و در این کتاب شرحی بر این گنجینۀ معرفتی نیز ارائه شده است. لازم به ذکر است که آثار چاپ شده ماموستا خضر رودباری (روار)ی از توابع هورامان و همچنین ترجمه فارسی منهاج العابدین امام غزالی که به دستور شیخ عمر ضیاء الدین بیاره توسط ملا حامد بیسارانی کاتب الاسرار به فارسی ترجمه شده است و هر دو کتاب در نشر احسان توفیق چاپ یافتند، نسخۀ اصلی شان در کتابخانۀ مشایخ نقشبندی مازیبن حفظ و نگهداری شده بود و در اختیار پژوهشگران قرار گرفت.
یک نسخه از کتاب «سراج الطریق» علامه مصنف چوری نیز در میان اسناد این خاندان موجود بود و استنساخ کتابهایی مانند بوستان و گلستان، شاهنامه، آثار نظامی، مناجات های خواجه عبداللّه انصاری، قصیدۀ بردیه، کتب مختلف فقهی در مذهب امام محمد شافعی و بسیاری دیگر…
نویسنده در مورد کتاب چنین نوشته است: «زادگاهم ژیوار آرام گرفته در آغوش کوسالان و هورامان، هر چشم هاش زمزمۀ دعا دارد و هر سنگش نشان از قدمهای عارفان، در مسیر گردآوری تاریخ این دیار، ردّ مرا  به حه وزو شیخی در هه وار  هانه ولاری کشاند حه وزی که به شهادت پیران و معتمدان یادگار اخلاص شیخ عبدالخالق مازیبن است او که با نیت عبودیت آن را بنیاد نهاد تا آب زلال آیین های از ایمان باشد. شیخ عبدالخالق مازیبن همچون ستارهای در میان مشایخ نقشبندی مازیبن میدرخشد، همین شناخت ما را برانگیخت، تا کتابی مستقل به یاد و ذکر آنان فراهم آوریم، مجموعه ای که برای نخستین بار به شیوۀ مستند و منسجم در دسترس مشتاقان تاریخ کُردستان، عرفان و ادبیات قرار میگیرد. این دفتر فصلی دیگر نیز دارد، روایت روزگار دهۀ شصت خورشیدی زمانی که به همت استاد فقید ماموستا حامد ادراکی ژیواری این مکان به زاویه ای نورانی بدل شد، خانقاهی برای طالبان معرفت، مدرسه ای برای قرآن آموزان و محرابی برای نمازگزاران. پس از او نیز شاگردان صادقش در حفظ و آبادانی این حه وز و بارگاه کوشیده اند، تا چراغی که او برافروخت همچنان فروزان بماند. این اثر تنها تاریخ یک مکان نیست، آیینۀ پیوند زمین و آسمان است، از یک سو خواننده را به سیر در احوال بزرگان و مشایخ منطقه میبرد، و از سوی دیگر پرده از پیوندهای فرهنگی، دینی و اجتماعی سیاسی مردمان بیاره، سلین، ژیوار، دورود و مازیبن برمیدارد، پیوندهایی که همچون شجرهای طیبه ریشه در ایمان دارند و شاخه در زندگی امروز».